Καλή χρονιά

Το Ιστολόγιο Ελευθερόφρων  εύχεται 

ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ

Καζίνο στη Γευγελή, Εχθρική ενέργεια

Καζίνο, ένα μέρος όπου μαζεύονται κάποιοι, με ελπίδα να γίνουν πλούσιοι.
Καζίνο, ένα μέρος όπου γίνεται εμπόριο ελπίδας
Καζίνο, ένα μέρος όπου κάποιοι άνθρωποι γίνονται έρμαιο των παθών τους.
Σίγουρα κάποιοι άνθρωποι που πάνε εκεί και απλά διασκεδάζουν.
Άλλα όσο υπάρχουν άνθρωποι που η απώλεια ελέγχου τους, μπορεί να φτάσει μέχρι του να χάσουν όλη τους τη περιουσία, τότε το καζίνο πρέπει να είναι παράνομο.
Τα καζίνο φτιάχνονται για την εκμετάλλευση των παθών των ανθρώπων και όχι για την υγιή διασκέδαση, των ανθρώπων.
Όταν μια χώρα φτιάχνει καζίνο στη πρωτεύουσα της τότε το φτιαχτεί για τον πληθυσμό της χώρας της και αποτελεί εσωτερικό της θέμα η λειτουργία του.
Όταν όμως το καζίνο φτιάχνεται στα σύνορα με μια άλλη πλουσιότερη χώρα, τότε φτιάχνεται για εκμετάλλευση του γειτονικού πληθυσμού και η ενέργεια αυτή αποτελεί εχθρική ενέργεια.
Η Γευγελή, κατεχόμενη Ελληνική γη, χρησιμοποιείται εναντίον της πατρίδας.
Η δικιά μου ελπίδα δεν είναι να πάω στο καζίνο της Γευγελής να γίνω πλούσιος άλλα να δω τον ελληνικό στρατό να απελευθερώνει τη Γευγελή όπως το 1912 και το 1913 διώχνοντας για πάντα τους Σλάβους και καταστρέφοντας το καζίνο.

Ο εποικισμός της πατρίδας

Η πατρίδα μας το 1821 κατάφερε, μετά από μία αιματηρή επανάσταση, να απελευθερώσει ένα κομμάτι από την γη της. Στην διάρκεια των χρόνων που πέρασαν επέτυχε να απελευθερώσει και άλλα κομμάτια της γης της καθώς και να διώξει τους πρώην κατακτητές της που είχαν εγκατασταθεί στα ελεύθερες πλέον περιοχές. Φτιάξαμε λοιπόν ένα κράτος με μοναδικό ποσοστό ομοιογένειας στον κόσμο, ένα κράτος με 98% Έλληνες ορθόδοξους χριστιανούς.

Ενώ λοιπόν αυτή η διαδικασία δεν είχε ούτε κατά διάνοια ολοκληρωθεί εμφανίζονται τα πρώτα σημεία παρακμής. Θεωρίες του «δεν διεκδικούμαι τίποτα» διοχετεύονται στην ελληνική συνείδηση κατά παράβαση των ιστορικών πεπρωμένων του έθνους. Παράλληλα τα θεμελιώδη συστατικά ενός κράτους όπως η ύπαρξη και φύλαξη των συνόρων του αμελούνται, δημιουργώντας ένα καινούριο φαινόμενο τη λαθρομετανάστευση. Μέσα στα τελευταία 20 χρόνια ορδές βαρβάρων εισήλθαν στη χώρα μας ειρηνικά, δημιουργώντας τη μαγιά για μελλοντικές μειονότητες.

Η ειρηνική τους είσοδος δεν σημαίνει ότι διαχρονικά θα επιτυγχάνεται η ειρηνική συμβίωση τους μαζί μας. Σύντομα θα συζήσουν το μερίδιο στην εξουσία που αναλογεί στο πληθυσμό τους. Ουσιαστικά παρακολουθούμε παθητικά την αντίστροφη διαδικασία αυτού που επιτύχαμε όλα αυτά τα χρόνια μετά την ελληνική επανάσταση.

Έχοντας περάσει 20 χρόνια που βρίσκεται σε εξέλιξη αυτό το φαινόμενο δεν είναι δυνατόν να μιλάμε πλέον ούτε για λαθρομετανάστευση, ούτε για εγκληματικότητα. Αυτό που συμβαίνει στη χώρα μας ονομάζεται εποικισμός. Είναι η παράδοση σε ξένη επιρροή ενός κράτους που φτιάξαμε αποκλειστικά για εμάς, για το γένος των Ελλήνων.

Επιτέλους πρέπει όλοι να αντισταθούμε συνειδητά σε αυτό δεν αποτελεί κάτι άλλο από τον εποικισμό της πατρίδας.

Δημοψήφισμα στην Ελβετία

Ψηφίσαν το αυτονόητο οι Ελβετοί, τι ψήφισαν δηλαδή, ότι όποιος ήρθε στην χώρα τους και παραβαίνει τους νόμους της, να σηκώνεται και να φεύγει.

Τι το περίεργο, τι το ρατσιστικό,

Τίποτα απολύτως,

Αντίθετα κατά την άποψη μου, πολύ επιεικείς ήτανε, δηλαδή το μόνο που έχεις να πάθεις άμα πάς στην Ελβετία και παρανομήσεις είναι να σε στείλουν πίσω, ευκαιρία μου ακούγεται θα πάω κι εγώ. Σε κάνα χρόνο ή θα είμαι πλούσιος ή θα με γυρίσουν πίσω, μηδενικό το ρίσκο μεγάλα τα κέρδη.

Θέλανε οι «προοδευτικοί» όποιος παρανομεί να κάνει την ποινή του και να παραμένει στην Ελβετία, θέλανε οι Ελβετοί να ξεφορτωθούν τους μετανάστες. Το αποτέλεσμα ημίμετρο. Σε βρίσκουν, σε διώχνουν, χωρίς ποινή αν κατάλαβα καλά. Μακάρι να κατάλαβα λάθος και να κάνεις την ποινή σου και μετά να φεύγεις από τη χώρα, εκτός βέβαια έχουνε κι αυτοί το ίδιο πρόβλημα με εδώ με γεμάτες τις φυλακές και βρήκαν αυτό ως λύση.

Το θέμα είναι εξαιρετικά απλό άμα πας σε ξένη χώρα και παρανομείς είσαι τυχερός αν το μόνο που σου κάνουνε είναι να σε διώξουνε. Τους πολίτες της χώρας σου όταν παρανομούν, παρόλο που δεν θέλεις να κυκλοφορούν ανάμεσα στους φιλήσυχους πολίτες, δεν μπορείς να τους διώξεις, θα τους βάλεις φυλακή. Τους ξένους είναι αυτονόητο να τους διώξεις.

Απλά πράγματα.

Η ελευθερόφρωνη εθνικιστική ψήφος

Σε αυτές τις τοπικές εκλογές εκφράστηκε σε όλο της το μεγαλείο η ελευθερόφρωνη εθνικιστική ψήφος. Ως αποκορύφωμα αυτής της ψήφου εννοώ αυτούς τους εθνικιστές, που διατηρώντας την σκέψη τους ελεύθερη, ψήφισαν στη μία κάλπη τον Μιχαλολιάκο και στην διπλανή κάλπη τον Γεωργιάδη.

Οι Έλληνες αυτοί, κατά πλειοψηφία εθνικιστές, αγνόησαν κάθε κομματική γραμμή, κάθε κομματική διαφορά και τις εσωτερικές αντιπαραθέσεις των εθνικιστών σε επίπεδο προσώπων και ιδεολογίας. Οι Έλληνες αυτοί, ιεραρχώντας σωστά τα πολιτικά θέματα, έστειλαν το μήνυμα στο καθεστώς ότι η ρήξη τους με το σύστημα είναι οριστική και δεν υπάρχουν πισωγυρίσματα. Οι Έλληνες αυτοί με την ψήφο τους στην Χρυσή Αυγή για την Αθήνα έδειξαν διατεθειμένοι να περάσουν στα άκρα, μία κίνηση που συζητήθηκε και θα συζητιέται για καιρό. Οι Έλληνες αυτοί με την ψήφο τους στον Γεωργιάδη έδειξαν ότι όποια θέση και αν παίρνει ο ΛΑΟΣ στα οικονομικά θέματα, θα διατηρεί τους οπαδούς του, γιατί οι οπαδοί του ιεραρχούν τα εθνικά θέματα πάνω από όλα τα άλλα. Παράλληλα επιτεύχθηκαν και οι παράπλευροι στόχοι των εκλογών που αφορούν την αφύπνιση της κοινωνίας. 

Αυτή η ψηφοφορία ας είναι η αρχή για μια ταχύτερη αποκατάσταση του εθνικισμού στην κοινωνία

O ρόλος του Στρατού

Κατά τη διάρκεια της ιστορίας τα κράτη περνούνε διάφερες φάσεις, ειρηνικές ή πολεμικές. Οι ειρηνικές περίοδοι τελειώνουν κάποτε και ακολουθούνται από πολεμικές. Η ιστορία είναι μια συνεχής εναλλαγή μεταξύ πολέμου και ειρήνης, έτσι ώστε κάθε ειρηνική περίοδος να είναι ανάμεσα σε δύο πολέμους και κάθε πόλεμος ανάμεσα σε δύο ειρηνικές περιόδους. Κάθε ανεξάρτητο κράτος έχει και ένα στρατό, εννοώντας κάθε πραγματικά ανεξάρτητο κράτος και όχι κράτη που έχουν προκύψει από ισορροπίες μεταξύ άλλων ανεξάρτητων κρατών, τα οποία είναι στην ουσία εξαρτώμενα. Ο ρόλος του στρατού δεν αφορά μόνο την πολεμική περίοδο, αφορά και την ειρηνική. Η απειλή χρήση βίας στον κόσμο αποτελεί μέσο διπλωματίας και αποτροπής, όπως ίσχυε πάντα και όπως θα ισχύει για πάντα, καθώς η φύση του ανθρώπου δεν αλλάζει.

 Ο στρατός λοιπόν είναι η δύναμη του κράτους και στην διάρκεια της ειρήνης και όχι μόνο κατά την διάρκεια του πολέμου. Το να πλήττεις το ρόλο του στρατού και να τον χαρακτηρίζεις αντιπαραγωγικό δείχνει ή την παντελή άγνοια για τον τρόπο που λειτουργούν οι διεθνείς σχέσεις ή δόλο. Στην εποχή του ΔΝΤ  λοιπόν, είναι αναμενόμενο να δέχεται επίθεση και ο στρατός, με απώτερο σκοπό, μετά την απώλεια της οικονομικής ανεξαρτησίας, να χτυπηθεί και η πολιτική, σε όποιο βαθμό υπάρχει ακόμα.

Σε όσους πάγκαλους λοιπόν αμφισβητούν την παραγωγικότητα του στρατού απαντάμε ότι ο στρατός διασφαλίζει την ανεξαρτησία του έθνους.

Παράπλευροι στόχοι των εκλογών

          Στις επερχόμενες εκλογές, όπως και σε κάθε εκλογές, υπάρχουν κάποιοι παράπλευροι στόχοι, που αφορούν, όχι μόνο την εκλογική επιτυχία, αλλά την διάδοση του εθνικιστικού μηνύματος στην κοινωνία.

Κατά συνέπεια, μπορεί μία είσοδος στην βουλή, μια ισχυρή παρουσία ενός τοπικού συνδυασμού στην περιφέρεια ή στους δήμους να είναι μια επιτυχία, όσον αφορά την παρούσα πολιτική επιρροή, αλλά παράλληλα  ένας πολύ σημαντικός στόχος πρέπει, και μπορεί, να είναι να περάσει ένα εθνικιστικό μήνυμα στην κοινωνία, ένα μήνυμα ότι δεν είμαστε λίγοι. Να περάσει το μήνυμα σε κάθε έναν Έλληνα που βλέπει και ενοχλείται από τη συνεχιζόμενη παρακμή ηθών και αξιών, αλλά νομίζει ότι είναι μόνος επειδή δεν βλέπει κανέναν άλλον να αντιδρά, ότι δεν είναι μόνος. Αυτό μπορεί να αποτελέσει μια αρχή στην αναμόρφωση της κοινής γνώμης.

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν καταφέρει να ελέγχουν την κοινή γνώμη. Κατά μια αγνή άποψη η κοινή γνώμη δεν είναι παρά η συνισταμένη των προσωπικών απόψεων όλων των πολιτών. Όμως στην πράξη πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι δεν είναι όλοι οι πολίτες ισχυρογνώμονες. Πάρα πολλοί και ίσως οι περισσότεροι αναζητούν στον κοινωνικό περίγυρο την επιβεβαίωση της γνώμης τους ή της αίσθησης τους για κάποιο θέμα. Εάν συναντήσουν μια γενική απόρριψη, πολύ συχνά αναδιαμορφώνουν την άποψη τους. Κάποιοι άλλοι. μη έχοντας δική τους άποψη, επαναλαμβάνουν την άποψη που έχουν ακούσει περισσότερο στην κοινωνία ως γενικό κανόνα.

Σε αυτή την κοινωνική διεργασία διαμόρφωσης της κοινής γνώμης επεμβαίνουν τα ΜΜΕ τα οποία έχουν μπει στα σπίτια όλων μας. Διοχετεύοντας στη διαδικασία σχηματισμού της κοινής γνώμης πάντα τις απόψεις που συμφέρουν τους ιδιοκτήτες τους, καταφέρνουν σιγά σιγά, να τροποποιήσουν την κοινή γνώμη προς το συμφέρον τους. Έτσι π.χ. ο πολίτης που εκφράζει ανησυχίες ή του φαίνεται εντελώς παράλογο να μπορεί να μπει και να εγκατασταθεί στη χώρα μας όποιος θέλει, όποτε θέλει χωρίς κανένα έλεγχο, «καταπίνει» τις αντιρρήσεις του χάριν της κοινωνικής αποδοχής αποδεχόμενος αυτό που νομίζει ότι αποτελεί την κοινή γνώμη.

Με την ισχυρή παρουσία εθνικιστικών ψηφοδελτίων στις επερχόμενες εκλογές μπορεί να ξεκινήσει σιγά σιγά μία αντίστροφη διαδικασία, μια διαδικασία επανεμφάνισης της πραγματικής κοινής γνώμης. Η διαδικασία αυτή μπορεί να ξεκινήσει από τις φιλικές παρέες, όπου επιτέλους ο κάθε κρυφός εθνικιστής, γνωρίζοντας πια ότι δεν αποτελεί μια μηδαμινή μειοψηφία, θα έχει το θάρρος της γνώμης του, επιτρέποντας έτσι να ξεδιπλωθούν οι πραγματικές απόψεις της κοινωνίας μας, σχετικά με μία σειρά από θέματα, που βρίσκονται αυτή τη στιγμή βαθειά θαμμένες.

          Τέτοια ώθηση μπορεί να δώσει η υπερψήφιση «ακραίων» ψηφοδελτίων όπως αυτό του Μιχαλολιάκου στην Αθήνα ή του Γεωργιάδη στην Αττική, ανεξάρτητα από την οποιαδήποτε προσωπική άποψη μπορεί να έχει κάποιος για τα συγκεκριμένα πρόσωπα. 

Διαφορετικότητα και Eθνικισμός

Πολλά έχουν ειπωθεί σχετικά με τον εθνικισμό και το δικαίωμα στη διαφορετικότητα. Εμφανίζονται κατά καιρούς διάφοροι υπηρέτες του καθεστώτος που υποστηρίζουν ότι εμείς οι εθνικιστές προσβάλουμε το δικαίωμα στη διαφορετικότητα των ανθρώπων και άλλα τέτοια γραφικά. Η πραγματικότητα βέβαια είναι τελείως διαφορετική. Στην πραγματικότητα η μόνη πολιτική δύναμη που υπερασπίζεται την διαφορετικότητα είναι ο εθνικισμός. Για να υπερασπιστείς το δικαίωμα στη διαφορετικότητα πρέπει πρώτα να καταλάβεις τις βασικές αιτίες που κάνουν τους ανθρώπους διαφορετικούς.

Οι πολιτικές δυνάμεις που αρνούνται πεισματικά ότι οι άνθρωποι γεννιούνται διαφορετικοί είναι αυτές που βρίσκονται σε απόλυτη αδυναμία να υπερασπίσουν το δικαίωμα της διαφορετικότητας. Πως είναι δυνατόν να υπερασπιστείς την διαφορετικότητα όταν αρνείσαι ουσιαστικά την ύπαρξη της; Πως είναι δυνατόν να κατανοήσεις την διαφορετικότητα στις ανθρώπινες συμπεριφορές που εμφανίζεται στον κόσμο όταν προσπαθείς να την ανάγεις, μόνο στον περιβαλλοντικό παράγοντα, αρνούμενος την ύπαρξη του γενετικού; Εμείς οι εθνικιστές ξέρουμε καλά ότι η διαφορετικότητα των ανθρώπων δεν οφείλεται μόνο στις διαφορετικές τους εμπειρίες, αλλά ότι οι άνθρωποι είναι και από την φύση τους διαφορετικοί. 

Οι φιλελεύθερες και προοδευτικές δυνάμεις ακολουθώντας αυτόν τον δογματισμό απομακρύνονται όλο και περισσότερο από την υπεράσπιση του δικαιώματος του να είσαι διαφορετικός. Στην πραγματικότητα με τις δογματικές τους θέσεις εξυπηρετούν την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση, προσβάλλοντας την διαφορετικότητα των ανθρώπων. Η επίκληση του διαφορετικού περιβάλλοντος και των διαφορετικών εμπειριών δεν αρκεί για να ερμηνεύσει την ποικιλία των διαφορετικών ανθρώπινων συμπεριφορών και επιλογών που υπάρχουν στη Γη.

Στην πραγματικότητα μόνο όταν αποδεχτείς την ύπαρξη ανθρώπων που γεννήθηκαν διαφορετικοί, μπορείς πραγματικά να καταλάβεις το κόσμο γύρω σου και να περιορίσεις τις "ρατσιστικές" συμπεριφορές. Οι πολυπολιτισμικές κοινωνίες αναπτύσσουν τις διαφυλετικές συγκρούσεις, καθώς οι διαφορετικοί πολιτισμοί δεν είναι σε θέση ερμηνεύσουν την συμπεριφορά των άλλων εθνικών ομάδων και οδηγούνται αναπόφευκτα σε σύγκρουση. Μόνο οι εθνικές κοινωνίες είναι σε θέση να περιορίσουν τις συγκρούσεις στο μέγιστο εφικτό βαθμό.

Τελικά μόνο ο εθνικισμός είναι αυτός που προασπίζεται και αγωνίζεται πραγματικά για την διαφορετικότητα, είτε αυτή αφορά εθνικές ομάδες είτε οτιδήποτε άλλο. Οι πολυπολιτισμικές κοινωνίες είναι ανεφάρμοστες στην πράξη, και όταν επιβάλλονται οδηγούν τελικά στην γκετοποίηση των διαφορετικών εθνικών ομάδων, επαναφέροντας έτσι την φυσική τάξη, που είναι οι εθνικές κοινωνίες. Έτσι μικρές εθνικές κοινωνίες υπό μορφή γκέτο σχηματίζονται διαψεύδοντας έτσι τους δογματισμούς τους.

Οι προοδευτικές θεωρίες περί αφομοιώσεων διαφορετικών πολιτισμών δείχνουν πόσο λίγο οι προοδευτικές-καθεστωτικές δυνάμεις καταλαβαίνουν την εθνική διαφορετικότητα. Πως είναι δυνατόν να υπερασπίζεσαι την διαφορετικότητα, όταν υποστηρίζεις ότι ο αλλογενής, επειδή ζει στην Ελλάδα θα γίνει τελικά σαν εμάς; Ο αλλογενής ούτε θέλει ούτε πρόκειται να γίνει σαν κι εμάς. Οι θέσεις αυτές είναι τελικά επικίνδυνες και για τους Έλληνες αλλά και για τους αλλογενείς που φυσικά δεν έχουν καμία όρεξη να αφομοιωθούν. Έτσι οι προοδευτικές θεωρίες, είτε εμφανίζονται ως θεωρίες πολυπολιτισμού είτε ως θεωρίες αφομοιώσεως είναι άκρως επικίνδυνες για την πορεία του έθνους.

Οι εθνικιστές θα συνεχίσουν να αγωνίζονται για τα εθνικά ιδεώδη και την διαφορετικότητα των εθνών, ώστε να περιορίσουν έτσι τη ζημιά που προσπαθεί να κάνει το καθεστώς στο έθνος, εκμεταλλευόμενο τους δογματισμούς που έχει εμφυτεύσει στην κοινωνία μέσω της προπαγάνδας του.

Επιρροή εποικισμού, μια στατιστική ανάλυση

Δείτε μια στατιστική ανάλυση για τα εκλογικά αποτελέσματα στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα στο νέο μου blog
http://stat-stoixeia.blogspot.com