Σύγκρίσεις

Όταν ένας ακροδεξιός σκοτώνει, τότε είναι ένας ακροδεξιός μακελάρης

Όταν ένας ακροαριστερός σκοτώνει , τότε είναι απλά τρομοκράτης

Όταν ένας ακροδεξιός  σκοτώνει, τότε η ιδεολογία του τον έχει οδηγήσει εκεί

Όταν ένας ακροαριστερός σκοτώνει, τότε είναι φανατικός και όποιαδηποτε ποινικοποιηση όλοκληρου πολιτικού χώρου από μεμονομένα περιστατικά είναι εκ του πονηρού

Όταν ένας ακροδεξιός σκοτώνει, τότε είναι φονιάς.

Όταν ένας ακροαριστερός σκοτώνει, τότε η κοινωνία όπλισε το χέρι του.

Πραγματικές συγκρίσεις

Όταν ένας ακροδεξιός σκοτώνει βρίσκεται στα όρια της τρέλας (εάν δεν είναι προβοκάτορας) γι' αυτό ότι κάνει το κάνει μόνος του.

Όταν ένας ακροακροαριστρός σκοτώνει δεν βρίσκεται καν στα όρια της τρέλας, βρίσκεται εντός των πλαισίων της επανάστασης που ονειρεύτεται και φυσικά βρίσκει και άλλους υποστηρικτές και συγκροτεί τρομοκρατικές ομάδες.

Γιατί προστατεύεται συστηματικά η ιδεολογική ταυτότητα της τρομοκρατίας στην Έλλάδα. Γιατί δεν μιλάμε για την ακροαριστερή βία που πλήττει την ελληνική κοινωνία.

Η απάντηση είναι απλή. Το καθεστώς δαινομονοποιεί την ιδεολογική κατεύθυνση από την οποία κινδύνευει και δίνει συστηματικά συγχωροχάρτι στην ιδεολογική κατεύθυνση που είναι απολύτως ελεγχόμενη και ακίνδυνη καθώς αποτελεί το ιδεολογικό παιδί του καθεστώτος.

Επιχείρηση συμψηφισμού

Μία βρώμικη επιχείρηση συμψηφισμού βρίσκεται σε εξέλιξη τις τελευταίες μέρες.

Η εγκληματική βία των λαθραίων εισβολέων της χώρας μας επιχειρείται να συμψηφιστεί με την κλασσική βία των αναρχικών εναντίων της αστυνομίας, της αστυνομίας εναντίων διαδηλωτών και την αγανακτισμένη οργή των Ελλήνων για αυτήν την κατάσταση. Παράλληλα εμφανίζεται σκόπιμη συσκότιση των αιτιών των ορφανών φόνων. Πέθανε ένας λαθρομετανάστης από αυτούς που σκοτώνονται μεταξύ τους κάθε τόσο και επιχειρήθηκε να συσχετισθεί με ακροδεξιούς!!!

Τα καθεστωτικά μέσα μαζικής παραπληροφόρησης παρουσιάζουν τις ειδήσεις της βίας στην Αθήνα σαν να είναι όλοι οι εμπλεκόμενοι υπεύθυνοι το ίδιο. Το ίδιο ένοχοι οι θύτες με τα θύματα. Το ίδιο ένοχος ο φονιάς που σκότωσε για μία βιντεοκάμερα με τους αγανακτισμένους από την εγκληματικότητα που κυνηγάνε για ξυλοδαρμό τους ανήκοντες στην φάρα του φονιά. Επίτηδες τα μέσα μαζικής παραπληροφόρησης αποσυνδέουν την αιτία από το αιτιατό. Κλασσική μέθοδος προπαγάνδας. Στόχος να μείνει ο κόσμος με την εντύπωση ότι έχουμε να κάνουμε γενικά για βιαιοπραγίες με υπεύθυνες ακραίες ομάδες.

            Πώς είναι δυνατόν να ελεγχθεί η λαϊκή αντίδραση σε ένα τόσο βάρβαρο έγκλημα. Και το έγκλημα είναι κυριολεκτικά βάρβαρό καθώς οι Έλληνες εγκληματίες είναι διαφορικοί. Οι Έλληνες εγκληματίες εύκολα κλέβουν άλλα σπάνια σκοτώνουν, καθώς ποτέ δεν σκοτώνουν άμα μπορούν να το αποφύγουν. Και συνήθως όταν δουν ότι δεν μπορούν να κλέψουν χωρίς να σκοτώσουν τρέπονται σε φυγή. Η διαφορά είναι σαφέστατη. Αντίθετα οι ξένοι βγάζουν και εγκληματίες που πρώτα σκοτώνουν και μετά κλέβουν.

Οι Έλληνες λοιπόν που αγανακτισμένοι κυνηγάνε μετανάστες ασκούν βέβαια βία, άλλα όταν θέλεις να περιορίσεις τη βία την χτυπάς στη ρίζα της και όχι στα αποτελέσματα της. Θα έπρεπε να ξέρουν ότι σπέρνουν ότι θέρισαν, καθώς η διαφυλετική βία είναι ενσωματωμένο συστατικό της πολυφυλετικής κοινωνίας που προσπαθούν να δημιουργήσουν. Η κοινωνική ειρήνη είναι δυνατόν να επιτευχθεί μόνο σε ομοιογενής φυλετικά και εθνικά κοινωνίες. Στις πολυφυλετικές κοινωνίες, όταν αυτές εμφανίζονται προσωρινά, κάθε έγκλημα που κάνει ένα μέλος της, αυτό το χρεώνεται συνολικά η φυλή του, το γένος του ή το έθνος του. Η κοινωνική ειρήνη αποκαθιστάτε μόνο όταν επανασχηματιστούν ομοιογενείς εθνικές κοινωνίες

Η βρώμικη επιχείρηση παραπληροφόρησης λοιπόν, μπορεί προσωρινά να καταφέρει να παρατείνει τη σημερινή κατάσταση, αλλά δεν πρόκειται να τα καταφέρνει για πάντα. Το έθνος ξυπνάει καθώς βλέπει ξεκάθαρα πλέον τις διαφορές του από τα άλλα έθνη και σύντομα θα αντισταθεί συνολικά στους εχθρούς του, εγχώριους και εξωτερικούς.

Η δολοφονία στη Χειμάρα

Ένας Έλληνας δολοφονήθηκε στη Βόρειο Ήπειρο επειδή είχε το θάρρος να μιλήσει τη γλώσσα του. Ένας Έλληνας σε τίποτα διαφορετικός από όλους εμάς, παρά μόνο στο ότι η δικιά του η γη, το βόρειο τμήμα της Ηπείρου δεν απελευθερώθηκε όπως οι δικές μας πατρίδες. Δεν απελευθερώθηκε παρότι είχε την τύχη να δει τρείς φορές τον Ελληνικό στρατό να περνάει από τη περιοχή.

Και το ερώτημα που γεννιέται είναι τι κάνει το Ελληνικό κράτος για αυτούς τους Έλληνες; Τι κάνει το ελληνικό κράτος για αυτούς τους Έλληνες που δεν κατάφερε να απελευθερώσει όταν υπήρχε ευκαιρία, τι κάνει για αυτούς τους Έλληνες που οφείλει να απελευθερώσει όταν ξανάρθει η ευκαιρία. Η απάντηση είναι θλιβερή. Τίποτα, απολύτως τίποτα. Η ανακοίνωση του Ελληνικού κράτους πάνω στο περιστατικό λίγο διέφερε από αυτήν της Αλβανικής πλευράς που και οι δύο είχαν κύριο σκοπό τον κατευνασμό των παθών.
Ένας φόνος πάντα τρομοκρατεί, οι Έλληνες της Χειμάρας θα έχουν στο εξής δεύτερες σκέψεις πριν μιλήσουν δυνατά τα ελληνικά, όταν παρόντες θα είναι Αλβανοί. Υπάρχουν λοιπόν Έλληνες που ακόμη δεν μπορούν να μιλήσουν τη γλώσσα τους ελευθέρα, και το ελληνικό κράτος οφείλει να προβεί σε ενέργειες ώστε να προστατεύσει τα δίκαια του έθνους και όχι να κάνει δηλώσεις που να περιέχουν φράσεις όπως:

«Απαράδεκτες εγκληματικές ενέργειες όπως αυτή σκοπό να διεγείρουν εθνοτική ένταση με απρόβλεπτες συνέπειες και να υπονομεύσουν τις διμερείς σχέσεις Ελλάδας-Αλβανίας. Πρέπει να είναι καταδικαστέες από το σύνολο της αλβανικής κοινωνίας και τους πολιτικούς εκπροσώπους της»
θλιβερή ; απογοητευτική ; ντροπιαστική ; χυδαία; ή μήπως προδοτική;

Λίγο μας νοιάζουν οι διμερείς σχέσεις Ελλάδας-Αλβανίας και αν μας νοιάζουν πρέπει να είναι σε άμεση σχέση με τις συνθήκες που ζούν οι Έλληνες της Βορείου Ηπείρου.
Αλλά βέβαια τι να περιμένει κανείς από ένα κράτος που πριν από λίγους μήνες προσπάθησε να μας πείσει ότι εμείς οι Έλληνες, είμαστε το ίδιο πράγμα με όποιον τυχαίο περαστικό γεννήθηκε ή πέρασε από εδώ; Ένα κράτος που νομοθέτησε ώστε να μπορούν κι αυτοί να πάρουν υπηκοότητα.
Τουλάχιστον κατάντια.

Το ελληνικό κράτος έχει σιγά σιγά μετατραπεί από κράτος του ελληνικού γένους σε κράτος με το όρο «ελληνικό» ως γεωγραφικό προσδιορισμό και οι περισσότεροι Έλληνες δεν έχουν αντιληφθεί τίποτα. Πρέπει επιτέλους να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι το Ελληνικό κράτος ανήκει πολύ περισσότερο στους σκλαβωμένους Έλληνες της Χειμάρας, παρά στους τυχαίους περαστικούς λαθρομετανάστες. Πρέπει επιτέλους το Ελληνικό κράτος να σταθεί στο ύψος του.

Όταν το παρακράτος δολοφονεί

Νέα επίθεση της τρομοκρατίας, ένας νεκρός.
Δημοσιογράφος ήταν το θύμα, στα πλαίσια λοιπόν της ιδεολογίας
"Aλήτες ρουφιάνοι δημοσιογράφοι"

    Κανένα πρόβλημα λοιπόν, ένας δημοσιογράφος λιγότερος για τους τρομοκράτες, ένας bloger λιγότερος για το κράτος. Όλοι ευτυχισμένοι. Ένας δημοσιογράφος λιγότερος θα λένε οι τρομοκράτες στους οπαδούς τους.
      Ναι, άλλα ποιος δημοσιογράφος; Ένας bloger που έβγαζε τα απλυτα τους στη φόρα. Ένας Bloger που έκραζε, μιλώντας στο ύφος του λαού με τη γλώσσα του λαού. Το troktiko είχε φτάσει στην κορυφή της ιντερνετικής ενημέρωσης. Είχε αφήσει πίσω του ακόμα και το in.gr. Το troktiko πλέον ασκούσε πολιτική επιρροή. Το troktiko τους είχε μπεί στο μάτι, έπρεπε να βγει από τη μέση. Το κράτος απόφάσισε , το παρακράτος εκτέλεσε. Οι υποταγμένοι δημοσιογράφοι βγήκαν να πενθήσουν. Είχε πεθάνει ο πιο ελεύθερος από αυτούς, ο μόνος που έλεγε αυτά που όλοι ήξεραν, ο μόνος που τους έκραζε τους πάντες, ο μόνος ασυμβίβαστος έστω και ανωνύμως. Από μέσα τους είχαν βρει και μια δικαιολογία για την υποτακτικότητα τους για την δουλοφροσύνη τους. "Να τι παθαίνουν οι ελεύθεροι, να τι παθαίνουν όσοι μιλάνε" θα σκέφτονται τώρα.
      Θέλουνε να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι ο Γκιόλιας δολοφονήθηκε επειδή ενόχλησε τους τρομοκράτες. Όμως όλοι όσοι διαβάζαμε το troktiko ξέρουμε ότι το troktiko είχε ενοχλήσει πολλούς , πάρα πολλούς. Άρα οι ύποπτοι είναι πολλοί και όταν αυτοί που δολοφονούν εκτός από τους δικούς τους οπαδούς ικανοποιούν συγχρόνως και την εξουσία, τότε επάξια κερδίζουν το τίτλο των παρακρατικών.

Πρέπει να καταλάβουμε επιτέλους ότι
κράτος της δεξιάς = δεξιό παρακράτος.
κράτος της αριστεράς = αριστερό παρακράτος.